Ons verhaal

Ik was even naar buiten. Met Pia aan de lijn en Morris naast me. Morris stond vol verwondering naar de trein te kijken — zo’n moment waarop alles even stilvalt.

Vorig jaar rond deze tijd was ik dertien weken zwanger.Zwanger tijdens de feestdagen — dat zou magisch moeten zijn.  Maar zo voelde het niet...

Al dagen voelt het alsof er iets in mij wil landen. Een nieuw verhaal, een nieuw hoofdstuk. Terwijl ik eigenlijk nog midden zit in het verhaal van vorig jaar — die intens geladen week waarin we ontdekten dat ik CML had én zwanger was. Het mooiste stuk moet nog komen: hoe we erachter kwamen dat het er twee waren. Onze twee wondertjes...

Maandag.De afspraak om even naar de dokter te gaan met die blauwe vlek.“Mijn zus heeft dit ook al eens gehad, had te maken met spataderen,” zei een vriendin nog.Spataderen… Hm, dan zou ik weer die hele zwangerschap met van die kousen mogen lopen. Joepie.

Vorig jaar oktober.

Er zijn van die momenten tijdens je zwangerschap dat je lijf meer vertelt dan elk onderzoek of rapport kan doen. Dat ongrijpbare buikgevoel.